Vandaag was de LSD (Laatste SchoolDag oftewel examenstunt). De afgelopen jaren stelde die niet veel voor, maar deze jaarlaag ging er vol voor: stormbaan voor de deur, rubber bootje op de vijver, gangen gebarricadeerd om iedereen naar de aula te leiden, filmpje met nachtelijk bezoek aan collega’s en een quiz in de aula waar docenten multiple choice vragen moesten beantwoorden (o.a. “Welke leerling heeft de meeste absenties dit schooljaar?” en “Welke docent vinden de meiden het knapste?”).
Het eerste uur ging – zoals verwacht – verloren aan alle feestelijkheden, maar ze waren keurig op tijd klaar voor het tweede uur. Vooraf was gezegd dat tot en met het vierde wel moest lukken qua lesgeven. Vol optimisme zocht ik mijn weg naar het lokaal waar ik samen met een collega hoorcollege ging geven aan (in theorie) ca. 50 vijfdeklassers.
Ik haalde mijn spullen op en liep met volle handen over de catwalk van wiebelende tafels in de gang richting lokaal. In de verte stond C. te wachten. Alleen. Het lokaal is leeg, op een paar verdwaalde stoelen na. Alle tafels zijn gebruikt voor de blokkade/catwalk.
C: “Mevrouw, als er verder niemand komt, ben ik ook weg hoor.”
Ik: “Als wij alleen blijven, mag je zeker weten weg. Help je even wat stoelen klaar zetten?”
Een minuutje later komt M. binnen.
C: “Dit is nog steeds te weinig om te blijven!”
Ik: “Er komen er heus wel meer, waar is je vertrouwen?!”
*triomfantelijk*
“Bovendien heb je al gezegd dat je wegging als we alleen waren en dat is niet meer zo.”
Diepe zucht van C., terwijl nog een paar leerlingen binnen komen.
Mijn collega C. komt binnen en kijkt verbijsterd naar de ca. 10 leerlingen die braaf in een halve cirkel op stoelen zitten.
Ik: “Kijk, we hebben leerlingen!”
C: “Ik zie het!”
Nog een paar minuten later zijn ze met een man of twintig en start ik de les. Het gaat over indianen en als instap kijk ik de Disney sing-along van “Colors of the wind”. Een paar jongens kijken gekweld en mompelen “Wat doe ik hier?”, twee meiden zingen geluidloos elk woord mee en door de kier van de schuifdeur glippen een paar meiden uit de zesde naar binnen en gaan in de vensterbank zitten.
De leerlingen zijn gebleven toen een halve klas ineens door het lokaal kwam wandelen, óók toen er in de gang circusmuziek werd aangezet en ik erover heen moest praten, óók toen drie jongens halfnaakt de vijver in doken, zelfs toen een paar zesdeklassers riepen dat ze mee moesten komen… In de chaos heb ik de laatste dia maar laten zitten en hebben we ze toch maar iets eerder laten gaan, maar… WAT. EEN. HELDEN.
Leave a Reply