Met opruimen vond ik blaadjes terug van een oefening tijdens de mentorles aan klas 3, jaren geleden. De vraag was ‘wat zou je doen wanneer een vriend of vriendin vertelde dat hij/zij…’ en dan verschillende scenario’s. Ik wilde ze laten nadenken over dit soort interacties, maar ging daarna ook in gesprek over self talk wanneer ze zelf iets fout deden.
(Let zelf maar eens op hoe je in een dergelijke situatie tegen jezelf praat en hoe dat vergelijkt met hoe je een goede vriend(in) zou toespreken. Informatieve oefening voor de meesten!)
In de mentorles was het meest extreme scenario die waarin de vriend of vriendin dat weekend zoveel had gedronken dat ze het bewustzijn waren verloren. Helaas wisten wij als mentoren klas 3 dat dit scenario zich nog niet zo lang geleden daadwerkelijk had voorgedaan bij één van onze leerlingen, met anderen uit de verschillende klassen aanwezig. Al hadden we dit alleen via via gehoord en vreemd genoeg niet van de ouders van de betreffende leerling…
Wat waren de boodschappen van mijn leerlingen aan hun vriend/vriendin? Nou dat verschilde behoorlijk, maar over het algemeen was ik nu ik het zoveel jaren later las best onder de indruk! Al zit er natuurlijk mogelijk een gezonde dosis sociaal wenselijk gedrag bij, omdat ze het moesten opschrijven en ik het misschien zou lezen. Anonimiteit bestaat niet echt bij een mentor die alle handschriften herkent.
“Hulp zoeken”
“Niet nog een keer doen. Zoek hulp.”
“Gaat ie weer? Heb je hulp? Het is OK. Drankje doen? (Grapje).”
“Oh wat erg, kan ik je een drankje aanbieden?”
“Laat het niet nog een keer gebeuren, nu zo min mogelijk over tobben. Misschien hulp zoeken.”
“Wat was de reden? Ben je wel oké?”
“Gaat het nu weer goed met je?”
“Je kon er niks aan doen, het is niet jouw fout, het komt wel goed. Volgende x er beter over nadenken…”
“Waarom heb je dat gedaan? Je moet hulp zoeken.”
“Ik vind het niet handig, maar wel erg vervelend voor je. Nu weet je wel de gevolgen. Misschien moet je er iets aan doen en nu niet meer drinken.”
“Is dom, maar is gebeurt, nu niets meer aan te doen. Gebeurt bij meerdere mensen.”
“Ik zou zeggen dat het wel beetje dom was, maar dat het kan gebeuren en wel goed komt.”
“Ik zou vooral medelijden hebben met mijn vriend, dus ik zou niet echt boos worden, maar hem (als dit nodig is) advies geven. Ik zou hem geruststellen en zeggen dat het ook een goede kant heeft wat hij heeft gedaan, want als je iets ergs doet wat grote gevolgen heeft, leer je daarvan en doe je het niet snel opnieuw.”
“Gaat het goed nu. En als dit een situatie is die terug zou kunnen komen dat diegene dan hulp moet zoeken”.
Leave a Reply